گناه من آنقدر بزرگ نبود که تو اینگونه مجازاتم می کنی!
اما باز هم ببخش ...
شاید هنوز بزرگ نشده ام !
شاید هنوز ...
راهت را بلد نیستم که به گرد پایت برسم پس آرام تر!
لينك ثابت|
نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388ساعت توسط يلدا
|
توضيحات
متولد یلدایی ترین شب زندگی! آرام... آرام... آرام...! آمده ام که بمانم...بمان که تنها نمانم....
مرا اينگونه باور کن... کمي تنها ، کمي بي کس ، کمي از يادها رفته... خدا هم ترک ما کرده ، خدا ديگر کجا رفته...؟! نمي دانم مرا آيا گناهي هست..؟ که شايد هم به جرم آن ، غريبي و جدايي هست..؟؟؟
