انگار آسمان آبی تر است و انگار خورشید و ابر و مه سخاوتمندتر...
مهربانم! لبخندی .....
نگاهی به راه است!!!
لينك ثابت|
نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387ساعت توسط يلدا
|
توضيحات
متولد یلدایی ترین شب زندگی! آرام... آرام... آرام...! آمده ام که بمانم...بمان که تنها نمانم....
مرا اينگونه باور کن... کمي تنها ، کمي بي کس ، کمي از يادها رفته... خدا هم ترک ما کرده ، خدا ديگر کجا رفته...؟! نمي دانم مرا آيا گناهي هست..؟ که شايد هم به جرم آن ، غريبي و جدايي هست..؟؟؟
